وى آموختند و فرمودند : لمكان الباء يعنى باء در و امسحوا برءوسكم ، بيان دلالت : امسحوا اطلاق دارد يعنى بايد مسح كنيد و مسمّاى مسح كافى است ، كلمهء باء هم براى الصاق است يعنى مسح بايد متصل و چسبيده باشد و تحقق اين معنى به اينست كه شخص دست خودش را بالاى سر بگذارد و حد اقل مقدارى بكشاند امّا بيش از آن دليل ندارد . 2 - امام صادق ( ع ) در مقام نهى منصور دوانقى لعنة اللّه عليه از اينكه خبر انسان سخن چين را پذيرفته فرمودند : فلانى فاسق است و قرآن فرموده : ان جاءكم فاسق بنبإ فتبينوا يعنى اين مورد صغرائى از صغريات آن كبراى كلى است . 3 - امام صادق ( ع ) بر فرزند ارشد خويش اسماعيل فرمودند : اگر مؤمنين نزد تو به امرى شهادت دادند آنان را تصديق كن و شهادتشان را بپذير و استدلال كردند به اين آيه كه در مدح رسول خدا مىفرمايد : يؤمن باللّه و يؤمن اى يصدق للمؤمنين باز هم حكم را از ظاهر آيه استنباط كردند 4 - امام صادق ( ع ) به شخصى كه براى قضاء حاجت وارد بيت الخلا شده بود و صداى غنا و آوازه خوانى از منزل همسايه به گوش مىرسيد و او تخلّى را طول داده بود براى استماع غنا بعد هم عذر آورده بود كه من براى استماع غنا نرفتم تا حرام باشد من براى تخلّى رفته بودم فرمودند : آيا اين آيه را نشنيده‌اى كه : انّ السمع و البصر و الفؤاد كل اولئك كان عنه مسئولا باز هم امام ( ع ) به مخاطب مىفهماند كه ظاهر آيه مىگويد تو مسئولى چرا به اين ظاهر عمل نمىكنى 5 - امام صادق ( ع ) در جواب اين سؤال كه : زنى كه سه بار مطلقه شده محتاج به محلّل است آيا عبد مىتواند محلل شود يا حتما بايد محلل حرّ باشد ؟ فرمودند : عبد هم مىتواند محلل باشد و استدلال كردند به اينكه : العبد